@Casuarina Resort
วันศุกร์ที่ 9 พ.ค. 51 เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ธันเกิด ที่เราแม่ลูกต้องแยกจากกันยามค่ำคืน...
ความกังวลของแม่มีสารพัด ตั้งแต่ ธันจะงอแงยามดึกไหม เมื่อตื่นมาไม่เจอแม่ เพราะธันยังกินนมแม่อยู่เป็นหลัก แม้จะอายุครบเจ็ดเดือนแล้ว..
ส่วนตัวแม่เองก็.. จะมีปัญญาปั๊มนมกลับมาให้ลูกกินไหม... ต้องพกพาอุปกรณ์อะไรไปบ้าง แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว
พี่แทนเองไม่ค่อยน่าเป็นห่วงเพราะโตแล้ว เข้าใจความจำเป็นและปรับตัวได้ดี
ที่สำคัญ ใครจะรับมือสองลิงพร้อมๆกันไหว... หึ หึ
สุดท้าย ทางออกของแม่คือ ต้องแยกลูกนกกาเหว่าสองคนไว้คนละบ้าน แทนอยู่กับพ่อ ส่วนธันอยู่กับอาม่า...
แม่ออกเดินทางตั้งกะเช้าวันศุกร์ กลับบ้านอีกทีเสาร์เย็นๆ ไปทำ Workshop กะที่ทำงาน...โดยมีเพื่อนที่แสนดีมารับมาส่ง ทำให้แม่ไม่ต้องลำบากแบกกระเป๋าใบเท่าควายนั่งแท๊กซี่ไปขึ้นรถบริษัท ทั้งกระเป๋ามีเสื้อผ้าแค่สองชุด ชุดนอนกะชุดกลับ ที่เหลือเป็นอุปกรณ์ปั๊มนมล้วนๆ แบกไปกระทั่งเครื่องนึ่งขวดนม เพราะจะได้ไม่เสียเวลาต้มน้ำและลวก พอล้างเสร็จก็ยัดเข้าเครื่องนึ่งเลย
นับว่าคิดถูกเพราะลำพังปั๊มแอนด์ล้างก็เสียเวลามากพอแล้ว แม่วิ่งเข้าออกห้องสัมนาวันละสองรอบ เช้า บ่ายตอนช่วงเบรคเพื่อปฏิบัติภารกิจแม่วัว ส่วนตอนกลางคืนก็ก่อนนอนรอบหนึ่งและใกล้รุ่งอีกรอบหนึ่ง... รวมแล้วสะสมกลับมาให้ลูกหมูตัวน้อยของแม่ได้ 40 ออนซ์พอดิบพอดี...
ชีวิตที่ไม่มีลูกมาอีรันพันตูอยู่ใกล้ๆ ถ้าไม่นับเวลาที่ยุ่งกะการปั๊มนมแล้ว เวลาอื่นๆ (นอกห้องสัมนา) ช่างสงบ และเรื่อยๆเสียจริง โดยเฉพาะที่รีสอร์ทอันแสนเงียบสงบแห่งนี้...
นานเท่าไหร่แล้วหนอที่แม่ไม่ได้เดินทอดท่องแบบนี้.... ไม่ได้ยินเสียงตัวเองเรียกลูกแว๊กๆ รอจังหวะลูกหลับเพื่อจะวิ่งสาละวนทำโน่นทำนี่ แม้เวลาเดินซื้อของก็ยังต้องเดินอย่างรีบเร่ง.... จนเคยนึกรำคาญคนที่เดินข้างหน้า (แทนที่จะรำคาญตัวเอง) ที่เดินทอดน่องช้อปปิ้งอยู่ได้ รีบเดินหลบไปหน่อยได้ไหม...อย่าขวางทาง ตรูรีบว้อย...
ตกกลางคืน... ที่แม้จะไม่มีเสียงลูกร้องขอนมปลุกกลางดึก แต่ bio-clock ของแม่ก็ยังทำหน้าที่ปลุกตัวเองขึ้นมาหลายๆรอบ... ตื่นมาทีก็เหลือบดูนาฬิกาเสียที.. ยังไม่เช้านิ.. นอนหลับต่อได้ไม่ยากเย็น เช่นเดียวกับเวลาตื่นมาให้นมลูก พอวางลูกลงเตียงปุ๊บแม่ก็หลับต่อได้ทันที...
จวบจนตีห้าโดยประมาณ จึงตื่นมาปั๊มนม อาบน้ำอาบท่า แล้วไปเดินเล่นชายหาดยามเช้าอย่างที่ไม่เคยทำมานานแสนนาน.....
สายหน่อยก็โทรไปถามอาการเด็กๆทั้งสองจากทั้งสองบ้าน เด็กๆอยู่กันได้ดีเป็นปกติสุข ไม่มีอะไรน่าห่วง... อืม..สบายใจแล้ว.. ถ้าจำเป็นต้องมีคราวหน้าอีก ก็คงไม่กังวล..
Tans record about the school..
21 เม.ย. 51 : เรียนซัมเมอร์ที่ รร. อนุบาลโชคชัยวันแรก พ่อกับแม่ลางานไปส่ง และรับกลับบ้าน แทนไม่ร้องไห้ ปรับตัวได้ดี
22 เม.ย. 51 : ไปและกลับโรงเรียนโดยรถโรงเรียนเป็นวันแรก แม่อยู่รอส่งขึ้นรถประมาณ 8 โมงกว่า ไปทำงานสายโด่ง
30 เม.ย. 51 : ทัศนศึกษาเป็นครั้งแรกที่ซาฟารีเวิลดิ์ พ่อแม่ปู่ย่าตายายต่างตื่นเต้น ถามแทนเป็นเสียงเดียวว่าสนุกไหม แทนตอบว่า ไม่รู้ แทนหลับ อ้าว!
1 พ.ค. 51 : วันหยุดของพ่อแม่ แต่โรงเรียนไม่หยุด พ่อกับแม่ได้โอกาสไปส่งแทนและแอบซุ่มดูอยู่พักใหญ่ก่อนหนีไปช้อปกระจายที่เซ็นทรัลแล้วค่อยซิ่งกลับมารับลูกตอนบ่ายสาม ได้เห็นว่าเวลาที่มารับเองนั้น แทนได้มีโอกาสเล่นของเล่นสนาม ไม่เหมือนกับเวลากลับรถโรงเรียนซึ่งต้องนั่งรอในห้องเรียนหลังเลิก แล้วก็ขึ้นรถโรงเรียนกลับเลย หากมีโอกาส พ่อกับแม่จะไปรับแทนอีกนะครับ
11 พ.ค. 51 : พ่อกับแม่ไปงานปฐมนิเทศน์ของแทนที่โรงเรียน พร้อมรับหนังสือเรียนมาให้หนูด้วย มีทั้งหมด 9 เล่มนะครับ แทนหยิบ ABC ไปเป็นเล่มแรก เปิดไปหน้าสุดท้ายซึ่งรวมตัวหนังสือ A-Z อยู่ในหน้าเดียวกันทั้งหมด ชี้อ่านแจ้วๆทั้ง 26 ตัว พ่อบอกว่า แทนเรียนจบแล้ว ไม่ต้องไปโรงเรียนแล้ว ฮ่าๆๆ
16 พ.ค. 51 : วันเปิดเทอมใหญ่ของแทน พ่อกับแม่เตรียมลางานไปส่งและรับลูกอีกครั้งหนึ่ง แต่วันนี้แทนจะยังไม่ได้ใส่ชุดนักเรียนเพราะเป็นวันศุกร์ซึ่งเป็นวันที่ทางโรงเรียนให้แต่งชุดไปรเวท
20 พ.ค. 51 : แทนจะได้ใส่ชุดพละเป็นวันแรก เพราะแม่เห็นตารางสอนแล้ว แทนมีเรียนพละวันอังคาร
21 พ.ค. 51 : แทนจะได้ใส่ชุดนักเรียนเป็นวันแรกครับ แม่รีดเตรียมไว้ตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เห่อมากๆ
To my little Thun
ฟันสองซี่แรกของธันเริ่มโผล่แล้วครับ แม่เห็นเต็มตาตอนกลับจาก Workshop นี่เอง วันที่ 10 พ.ค. ธันอายุได้ 7 เดือน 7 วันพอดี เร็วกว่าพี่แทนนิดหน่อย ตอนนั้นพี่แทนฟันขึ้นตอนประมาณ 9 เดือนได้
เดี๋ยวนี้ธันเลยชอบกัด มือใครอยู่ใกล้ก็คว้าไปกัด ต้องระวังตัวกันเองนะ หุ หุ
แม่เริ่มให้อาม่าผสมนมกระป๋องให้ธันสักวันละ 1 มื้อแล้วครับ เพราะนมแม่ใน stock เริ่มมีไม่มาก เหลือสัก 20 ถุงโดยประมาณ แต่แม่ยังพยายามปั๊มนมในที่ทำงานวันละสองรอบอย่างสม่ำเสมอนะครับ
