วันที่ 6 เดือน 6 ปี 08

            ธันอายุครบ 8 เดือนแล้วครับ

                ส่วนพี่แทนก็ 3 ขวบครึ่งพอดิบพอดี..

                ไม่ได้ชั่งตวงวัดธันมาสักพักแล้ว ตอนนี้ครบ 8 เดือน แม่ว่าคงหนักสักเกือบ 9 โล ยาวสักเจ็ดสิบเซ็นต์ล่ะ

                ส่วนพี่แทนล่าสุดชั่งตอนป่วย ก็ยังรักษาน้ำหนัก 14+ โลไว้อย่างเหนียวแน่น ไม่ยอมไปแตะเลข 15 เสียที สูง 97 เซนต์

            ช่วงแรกๆ ธันโตเร็วมาก น้ำหนักขึ้นดี น่าชื่นอกชื่นใจ.. หลังสี่เดือนไป เริ่มช้าละ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะตุนไว้ล่วงหน้าเยอะแล้ว ฮี่ๆๆ

            แทนโตเร็วช่วงสัก 4 เดือนขึ้นไป และไป slow down ตอนใกล้ขวบนึง

            นิสัยการกินของเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกันจริงๆ แค่ธันกับแทนก็ไม่เหมือนกันแล้ว

                จำได้ว่าแทนติดนมแม่พอสมควร เรียกได้ว่า ถ้ามีแม่กะมีขวดนมให้เลือก แม่มาเป็นอันดับ 1

            ธันไม่ใช่อย่างนั้น ถ้ามีแม่กะขวดนมให้เลือก แม่ตกกระป๋อง.. ขวดนมชนะเลิศ... แงๆๆ

                แต่ธันก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้เลือกแบบนี้หรอก เพราะยามใดที่แม่อยู่ แม่ก็ไม่เปิดโอกาสให้คู่แข่งตัวฉกาจของแม่ให้มานัวเนียอยู่ใกล้ๆซะให้ยาก... ดังนั้น ธันจึงมีทางเลือกแค่ จะกินนมแม่หรือไม่กิน.. (ใจร้ายมะ)

                ซึ่งบางที ธันก็เลือกที่จะไม่กินแฮะ...

                ไม่เหมือนแทนเลย จำได้ (อีกเช่นกัน) ว่าเวลาแทนโยเยเมื่อไหร่ ไม้ตายท่าสุดท้ายของแม่คือนมแม่เนี่ยแหละ ทำให้ทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบได้

                แต่กับธัน ถ้าไม่กินก็คือไม่กิน อย่ามาบังคับหนูซะให้ยาก.... ยิ่งอาละวาดหนักกว่าเดิม..

                ท่าประจำของธัน คือ พออุ้มตั้งปุ๊บ ดีตัวผึง หงายเก๋งๆ.. พอพยายามเอานมแม่ให้กิน ก็หงายเก๋งๆ แหงนหน้าหนีไปหนีมา ร้องแว๊กๆ

                อาหารเสริมของธัน แม่เริ่มให้ตอน 6 เดือน กินไปได้ไม่กี่วัน เป็นเชื้อราในปาก ปากขาวไปหมด คุณหมอให้ยามาทาและสั่งว่าให้กินน้ำตามหลังอาหารเสริมมากๆหน่อย

                ธันไม่ค่อยชอบกินน้ำ อันนี้เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง เป็นเพราะกินนมแม่เป็นหลักก็เลยไม่ได้ฝึกเรื่องการกินน้ำ เพราะกินนมแม่ไม่ต้องกินน้ำตาม

                แม่ได้ทำอาหารเสริมให้ธันอาทิตย์ละครั้ง ส่วนวันธรรมดาเป็นหน้าที่ของอาม่าไป

                ทุกวันเสาร์สายๆ แม่ก็จะเอากระดูกซุปมาต้มอยู่เกือบสองชั่วโมงจนเปื่อยไปหมด ใส่ผักลงไป ส่วนใหญ่มักเป็นผักหวานเพราะเก็บเอาจากต้นที่บ้าน จากนั้นก็ต้มต่อจนผักนิ่ม ตักออกมาต้มกับข้าวหรือฟักทอง บางทีก็ใส่ตับหมูหรือไก่ไปด้วย แล้วก็นำมาบดผ่านกระชอนจนกล้ามนิ้วขึ้น... ได้มาชามนึง แบ่งเป็นสองถ้วย ถ้วยนึง freeze ไว้สำหรับวันอาทิตย์..

                ส่วนน้ำซุปที่เหลืออีกเกือบเต็มหม้อก็ตกเป็นแกงจืด (สนิท) สำหรับพ่อ แม่ และพี่แทน... หลังๆแม่มักลืมปรุงเพิ่มอยู่เนืองๆ พ่อ แม่และพี่แทนจึงเริ่มชินกับรสชาติแกงจืดสนิทนี้แล้ว

                ช่วงแรกๆ ธันหม่ำอาหารเสริมได้ไม่ค่อยดีนัก เดือนที่แปดนี้เอง เริ่ม enjoy มากขึ้น อ้าปากรอแม่ป้อนคำต่อคำ.. ชื่นใจจริงๆ เวลาตั้งใจทำอาหารเสริมให้ลูก แล้วลูกกินได้ดีๆนี่น่าดีใจเหลือเกิน...

                ส่วนผลไม้นั้น ธันชอบมาก คงเพราะหวานถูกใจ แม่ซื้อที่ขูดวาซาบิมาขูดแอ๊ปเปิ้ล สาลี่ให้ธัน ธันชอบสุดๆ แม่ต้องคอยผสมน้ำเปล่าให้รสชาติจางลงหน่อย เกรงจะติดหวานซะ

                เวลาอยู่บ้านอาม่า ธันก็จะได้น้ำส้มคั้น กับกล้วยน้ำว้าเป็นผลไม้หลัก

                ธันเริ่มอยากมีส่วนร่วมในโต๊ะอาหาร ไม่ว่าเวลาอยู่ที่บ้านหรือในร้านอาหาร ไม่ยอมอยู่บนรถเข็นเฉยๆแล้ว พอนั่งโต๊ะอาหาร มือก็จะคว้าโน่นคว้านี่ แม่ต้องเริ่มพกอาวุธประเภทขนมปังกรอบสำหรับเด็ก, finger food ติดตัว...

                สำหรับพัฒนาการของเด็กแปดเดือน..

                นั่งได้แล้วครับ นั่งได้จริงๆ ไม่ได้โม้... แต่ยังคงมีโอกาสโค่นล้มได้ตลอดเวลา เพื่อความปลอดภัย ต้องมีอุปกรณ์นิรภัยหนุนหลังไว้ก่อน (บางทีหนุนหลังไว้ มันดันโค่นไปข้างหน้าก็มี) อย่างน้อยๆ ก็นั่งได้นานจนแม่มีเวลาไปหยิบกล้องมาถ่ายรูปได้ทันละนะ

                กระดึ๊บไปด้านหน้าเพื่อคว้าของที่อยากได้ได้แล้ว แต่ต้องอยากได้จริงๆนะ ต้องมี inspiration อย่างแรงกล้าพอสมควร จึงจะเคลื่อนพุงไปได้...

                แม่ว่าธันอยากจะสื่อสารแล้วล่ะ.. แต่แม่ก็ยังแปลไม่ออกว่าธันอยากพูดอะไร ต้องเดาๆเอาจาก context clues รอบๆและสถานการณ์ขณะนั้น..

                ฟ้องได้แล้วครับ.. เวลาโดนดึงของออกจากมือนี่โวยเสียงดังมากๆ พี่แทนโดนโวยบ่อยๆเลยครับ..

                ตบมือยังไม่ได้ แต่เอามือตบตักได้ และชอบทำกริยานี้ตอนได้ยินเสียงเพลงเสียด้วย อารมณ์ศิลปินมั้ยครับ.. วันก่อนนั่งอยู่บนรถด้วยกัน พี่แทนร้องเพลง (ที่จำมาจากโรงเรียนให้ฟัง) พอเพลงขึ้นปุ๊บ ได้ยินเสียงตบตักป้าบๆ ทุกคนในรถหันขวับมามองธันเป็นตาเดียว แล้วหัวเราะพร้อมกัน...

                เริ่มมีอาการติดแม่อย่างรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ แย่แล้วครับ... SOS!! เจ้าตัวโตยังแกะไม่ออกเลย ตัวเล็กจะมาติดอีกตัวแล้ว แม่ควรทำไงดีครับ...

                เริ่มกลัวคนแปลกหน้า ไม่ยอมไปกะใครง่ายๆแล้วครับ ถ้าไม่รู้จักหรือจำไม่ได้นี่อุ้มไม่ได้เด็ดขาดเลย ปากจะเบะก่อน แล้วตามมาด้วยเสียงร้องดังสนั่นหวั่นไหวจนคนอุ้มต้องรีบส่งคืน... พอคืนมาแล้ว หันไปเจอคนอุ้มตะกี๊ ก็เบะปาก ร้องต่อได้อีก...

                ชอบกระจก เวลาเห็นกระจกชอบยิ้มให้ ขนาดร้องไห้ๆอยู่ ถ้าอุ้มไปหากระจก อารมณ์จะดีขึ้นในบัดดล

                ชอบเล่นน้ำอย่างบ้าคลั่ง.... แม่ว่าจะพาธันลงสระว่ายน้ำเร็วๆนี้ล่ะ ทุกวันนี้จับลงกาละมัง, อ่างอาบน้ำทีไร ดีใจเหมือนได้แก้ว ตีขาป้าบๆ ขนาดพี่ชายสะบัดน้ำใส่หน้าใส่ตา ไม่เคยร้องสักแอะ หัวเราะสนุกซะอีก

                ธันไม่ค่อยดูดนิ้วแล้วครับ แต่ชอบเอาของเข้าปาก คว้าอะไรได้ เอาเข้าปากทุกอย่าง ต้องคอยดึงออก หรือหาอะไรอุดปากเอาไว้.. อุ๊บส์...

                ชอบแปรงฟัน อันนี้ตรงข้ามกะพี่แทนเลย ก่อนนอนพ่อกะแม่จะเอาแปรงยางแบบที่เอานิ้วสอดเข้าไปได้เข้าไปถูๆในปากของลูกเพื่อฝึกความเคยชินกะการแปรงฟันแต่เล็กแต่น้อย และได้ทำความสะอาดเหงือกและลิ้นด้วย ธันชอบมาก ทำหน้าตาเพลิดเพลิน พอดึงแปรงออก ร้องซะอีกแน่ะ.. (ความพอดีมีบ้างมั้ย บนโลกใบนี้)

                ขี้ร้อนสุดๆ แม่ว่าพี่แทนขี้ร้อนแล้วนะ เจอธันเข้าไป ยิ่งหนัก ทุกวันนี้เสื้อนอนแขนยาวไม่เคยได้ใช้ ขนาดเสื้อแขนสั้น ถ้าเป็น cotton ธันยังร้อนเหงื่อชุ่มเลย สุดท้ายแม่ต้องให้ธันใส่เสื้อผ้าบางๆจากตลาดนัดชุดละ 50 บาทน่ะ ถึงพออยู่ไหว ขนาดนั้นยังเหงื่อซึมๆในห้องแอร์เลย...อ้วนเอ๊ย.... (พ่อกะแม่ห่มผ้านวมกันอยู่)

            ส่วนเรื่องของเด็กสามขวบครึ่ง ฮอตฮิตติดดาวช่วงนี้คงเป็นเรื่องการบ้าน

            การบ้านโรงเรียนนี้เน้นการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองจริงๆ (หรือมันเป็นการบ้านของพ่อกะแม่กันแน่ฟระ) อาทิตย์ที่แล้วมี theme เป็นเรื่องโรงเรียนของฉัน ส่วนอาทิตย์นี้เป็นเรื่อง “บ้านของฉัน”

            เหมือนเคย.. แม่มีหน้าที่พูดคุยกะลูกเรื่องบ้านของเรา คนในบ้านมีใครบ้าง แต่ละคนทำอะไร... bla bla bla แล้วบันทึกบทสนทนาที่ได้ลงในกระดาษที่โรงเรียนให้มา...

                นี่คือบทสนทนาของเรา...

                “บ้านเรามีใครบ้างครับ...”

            “มีพ่อ มีแม่ มีแทน..”

            “มีพ่อ แม่ แทนแล้วมีใครอีก”

            “มีน้องธัน”

            “ใช่แล้ว เก่งมาก มีน้องธัน แล้ววันๆน้องธันทำอะไรบ้างครับ”

            “น้องธันก็ฉี่ ฉี่เปียกไม่มีใครรู้ด้วย ต้องจับกางเกงดู..”

            “อ๊ะ..เหรอ ฮ่าๆๆ น้องธันฉี่เปียกแล้วทำไรอีกอ่ะ”

            “ฉี่แล้วก็อึ๊...” แม่กะแล้วว่ามันต้องวนอยู่กะเรื่องขับถ่าย... แต่ก็ยังถามต่อ

                “แล้วอึ๊แล้วรู้ไหม”

            “รู้...” ทำเสียงสูง

                “รู้ได้ไงล่ะว่าน้องอึ๊”

            “ก็มันจะมีอึ๊โผล่มาตรงกางเกงไง..” ฮา.. กลางวันน้องธันไม่ได้ใส่เพิ่ดค่ะ ดังนั้นเวลาอึ๊ก็จะเห็นเป็นดวงสีเหลืองบนกางเกง... อิอิ

                “ฮา..จริงด้วย.. อ่ะๆ แล้วพ่อล่ะ วันๆพ่อทำไรมั่ง”

            “พ่อก็...พาน้องไปล้างตัว อาบน้ำ ไรเงี้ย” หืม... ได้หน้าเชียวนะยะ.. ดันเป็นคำถามต่อเนื่องพอดี พลาดๆจริงๆเลยแม่...

                “โห.. แล้วแม่ล่ะ วันๆแม่ทำไรบ้าง”

            “แม่ก็... เตรียมตัวไปเที่ยว” กร๊ากกกกกกก พ่อหัวเราะเสียงดังมากๆ ขอบอก....

                หนอย...อีที่อิชั้นทำงานรับใช้คุณชายทั้งสามเนี่ย ไม่เคยเห็นเลยนะยะ.. ดันจำได้แค่ แม่เตรียมตัวไปเที่ยว... มันน่า...

                “แล้วแทนล่ะ แทนทำอะไรบ้าง” ตั้งสติได้ ยังคงถามต่อ..

                “แทนก็ช่วยแม่ทำโน่นทำนี่...” แหม...ช่างเป็นเด็กดีซะเหลือเกิน..

                “ทำไรล่ะ ทำโน่นทำนี่อ่ะ”

            “ก็ช่วยแม่ล้างจาน เทน้ำ (หมายถึงเทน้ำออกจากกาละมังเวลาอาบน้ำเสร็จ) เก็บของไง”

            อืม...ดีจ้ะดี.. ธันเอ๊ย. สรุปว่าพ่อลูกเค้าดีแสนดีกันทั้งคู่ มีเราสองคนแม่ลูกเนี่ยแหละวันๆดีแต่เตรียมตัวเที่ยวกะอึ๊แตก... ฮ่าๆๆๆ

            จะเอาไรบันทึกให้ครูดีน้อ... เกาหัวแกรกๆๆ

                อีกบทสนทนาหนึ่งบนรถ ขณะที่แม่ขับพาสองลิงไปบ้านอาม่าตอนเช้า...

                “แม่ ถ้าแทนโตขึ้น แม่เอาเร่งกะเบรคมาไว้ข้างนี้นะ”

            “ฮ้า.. เอาไรนะลูก?”

            “เร่งกะเบรคไง เอามาไว้ข้างนี้ แทนจะเหยียบให้ เวลาแม่จะเร่งแทนก็เหยียบเร่ง เวลาแม่จะเบรคแทนก็เหยียบเบรค แม่ก็ขับไป”

            กร๊ากกกก แทนจะให้ย้ายคันเร่งกับคันเบรคไปไว้ตรงที่แทนนั่งจะได้ช่วยแม่เหยียบ แหม.. ช่างคิด

                เอ.. หรือแม่เบรคหัวทิ่มหัวตำจนลูกทนไม่ได้หว่า...

                “ทำไมอ่ะลูก ทำไมแทนถึงอยากเหยียบคันเร่งกะเบรคเองล่ะ”

            “เก๊าะแทนกลัวแม่เหนื่อยไง”

            “จ้า... ขอบคุณนะครับ กลัวแม่เหนื่อยเหรอ แม่ว่า ถ้าแทนโตขึ้นนะ แทนมานั่งที่แม่เลย ช่วยขับรถให้แม่ แล้วแม่ย้ายไปนั่งที่แทน ดีมั้ยลูก”

            “ดีๆๆ แล้วเมื่อไหร่แทนจะโตล่ะ”

            “ก็อีกสิบกว่าปีแน่ะ ให้แทนอายุ 18 ก่อนนะ ถึงขับรถได้”

            “ทำไมล่ะ.. ทำไมต้อง 18, 14 ไม่ได้เหรอ”

            “14 ไม่ได้ ก็ 14 ยังเล็กเกินไป ให้ขับรถ เดี๋ยวตำรวจจับ”

            “ทำไมล่ะ ทำไมตำรวจจับ..” เว้ยยยยย

                “ก็กฎหมายเค้าไม่ให้เด็กขับรถไง เพราะเด็กยังเล็กเกินไป ขับแล้วอันตราย ให้โตก่อนนะครับ”

            “อ๋อ ครับ ครับ” เออ.. เข้าใจซะที...