ก่อนไปฉีดยาคับ..

                วันเสาร์พาเด็กๆไปงาน Kids of the world มา..

            เพิ่งเคยไปเป็นครั้งแรก ปีที่แล้วคงเป็นช่วงคลอดธันพอดีก็เลยไม่ได้ไป

                ตอนแรกนึกว่าจะเป็นงานขายของทั่วๆไป เพิ่งรู้ว่ามีกิจกรรม ของเล่นให้เด็กได้เล่นด้วย เป็นที่สนุกสนานของแทนยิ่งนัก...

                เธอจะเล่นทุกอย่างที่ขวางหน้าก็ว่าได้... คิดถูกไหมหว่า..ที่เคยพาไปฝึกปรือความสามารถในการเล่นของเล่นต่างๆโดยลำพังที่ Dream World เมื่อสองสามเดือนก่อน มางานนี้ ไม่มีอีกแล้วคำว่ากลัว... อะไรๆก็อยากจะเล่นไปโม้ด...

                เริ่มจากเรือลำน้อยที่ให้เด็กได้ออกกำลังแขนหมุนไปหมุนมาวนในอ่างน้อยๆเช่นกัน เบียดกันยังกับสลัมเรือ แต่เด็กๆก็สนุกกันได้ ฮ่าๆๆ

                ตามด้วยบอลลูนยักษ์ที่คิวย๊าวยาว ขนาดมีตั้งหลายอ่างแล้วน้า... พ่อกะแม่ขี้เกียจรอคิว เลยพยายามหลอกล่อแทนไปเล่นอย่างอื่น แต่สุดท้ายก็กลับมาขอเล่นอ้ายนี่อีกอยู่ดี สรุปว่าเล่นทุกอย่างน่ะแหละ.. โชคดีที่เดินมาอีกรอบคิวไม่ยาวมากแล้ว รอแค่ 15 นาทีก็ได้เล่น

                ถามแทนว่าสนุกไหม แทนบอก สนุกแต่ก็เหม็นนิดนึง..

                หึ หึ สมควรจะเหม็นหรอกนะ คนเล่นตั้งไม่รู้กี่คน บอลลูนยักษ์ลอยน้ำคงมีความอับชื้นเล็ดลอดเข้าไปบ้างล่ะ

                แล้วก็ไปเล่นขับรถกะเค้าด้วย จริงๆก็เอารถสี่ล้อธรรมดาที่ใช้เท้าปั่นเหมือนจักรยานน่ะแหละมาให้เล่น แต่เด็กก็สามารถสนุกได้อีกเช่นกันเมื่อได้มาปั่นในงานกับเด็กคนอื่นๆ... ทั้งที่จั๊กฯที่บ้านถูกเมินมาหลายเดือนแล้ว

                ความสุขของลูกอยู่กะการเล่น เล่น และเล่น...

                ส่วนความสุขของแม่อยู่กะการช้อป ช้อป และช้อป... ฮี่ๆๆๆ

                จริงๆก็ไม่ได้ช้อปอะไรนักหนาหรอก แม่ว่าร้านไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ก็ดีตรงที่ทำให้งานไม่ค่อยอึดอัด... ดีใจได้รองเท้า OSHKOSH sale มาให้สองพี่น้องคนละคู่ แล้วก็รองเท้าถั่วมาให้แทนอีกคู่.... หนังสือนิทานอีกเล็กน้อย

                รองเท้าของธัน แม่เลือกซะพอดีเป๊ะ... (แอบเสียดายนิดหน่อย น่าจะเอาใหญ่กว่านี้อีกซักเบอร์) กว่าธันจะเดินได้ คงใส่รองเท้าคู่นี้ไม่ได้แล้วล่ะ...

                กลับบ้านค่ำๆ ธันน้อยหลับในรถ จับเปลี่ยนผ้าอ้อมอย่างเดียวไม่ได้อาบน้ำ ตัวเหนียวเหนอะไปถึงเช้า.. ตื่นเช้าวันอาทิตย์ต้องรีบขัดสีฉวีวรรณเป็นการด่วน

                อ่อ... ไม่มีรูปถ่ายในงานเลย เพราะไม่ได้พกกล้องไป...

                สายวันรุ่งขึ้นพาธันไปฉีดวัคซีน แล้วก็กลับมาแวะเลือกตั้งแถวบ้าน รถติดขนาดหนัก เกือบเข้าคูหาเลือกตั้งไม่ทัน... ไปถึงตอนฉิวๆบ่ายสามพอดี.... ส่วนเด็กๆหลับไหล..

                พากลับถึงบ้านก็หลับต่ออีกพักใหญ่ๆ เปิดโอกาสให้แม่รีดผ้ากองโตเสร็จทันเวลาพอดิบพอดี...

                ตอนเย็นพ่อซื้อปลากระพงเผาเกลือมา พอแกะห่อออก ธันชี้แล้วพูด... “ปา...”

            แม่หันขวับมาอย่างอัศจรรย์ใจ... พูดได้แล้วเหรอธัน... ฟลุ้ครึป่าว... พอตั้งใจฟัง ก็ไม่พูดอีกแฮะ...

                หลังจากนั้น พ่อเล่นกับธัน แล้วพูดว่า “ป้าบ ป้าบ..”

            ธันน้อยพูดตาม “ปั่บ ป่าบ..”

            ทั้งบ้านหันมามองธันเป็นตาเดียวอีกครั้ง.... แต่ก็เหมือนเดิม พอตั้งใจฟัง เธอก็ไม่พูดอีกแหละ...

                ธันคงเริ่มหัดเลียนเสียงจากคนรอบข้างแล้ว หวังว่าจะได้ยินเสียงธันเรียกแม่เร็วๆนี้นะครับ...

ดูไม่ออกเลยว่าวันเกิดใคร...หืม..

ธันน้อยแต่งตัวดีจินๆ เหมือนนุ่งโจงกระเบนเลย กร๊ากกกก

                สำหรับพี่แทนกับค่ายพิพิธภัณฑ์เด็กที่ไปมาสองวันแล้ว.. ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ครับ ยังคงร้องไห้เกาะแม่เป็นตุ๊กแกทั้งสองวัน... กว่าจะปรับตัวได้ อาจจะปิดค่ายพอดี... เหอ เหอ

                พี่เลี้ยงเล่าว่าแทนร่วมกิจกรรมดี หม่ำข้าวเองได้เยอะ ดีใจจัง..

                แต่ร้องไห้คิดถึงแม่ตอนนอนกลางวัน และนอนได้นิดเดียว....

                แทนเล่าให้แม่ฟัง

                “แทนไม่ชอบนอนที่ค่าย ค่ายปิดไฟมืด เห็นคนเป็นเงา น่ากลัว”

            ปกติที่บ้านจะไม่ปิดไฟจนกว่าแทนจะหลับ และจะเปิดโคมไฟทิ้งไว้ให้แสงสว่างพอประมาณ แม่จะได้มองเห็นลูกในตอนกลางคืน แทนจึงไม่ชินกับการนอนปิดไฟมืด

                เมื่อคืนแม่ลองปิดไฟในห้องนอนทั้งหมดแล้วถามแทน

                “ที่ค่ายมืดแค่นี้เลยไหม?”

            “ไม่มืดเท่านี้ บ้านเรามืดกว่า”

            แม่ลองเปิดโคมไฟเล็ก

                “แล้วแบบนี้ล่ะ บ้านเราหรือค่ายสว่างกว่า”

            “บ้านเราสว่างกว่า แทนเห็นหน้าแม่ ที่ค่ายไม่เห็นหน้าเลย”

                วันนี้แม่เขียนโน้ตฝากพี่เลี้ยงให้ลองย้ายแทนไปนอนตรงที่มีแสงสว่างนิดหน่อย หวังว่าจะดีขึ้นนะครับ